Aprendendo dos paleos (3)

A eito: sen pausa nen interrupción e ordeadamente.
Binco (ou vinco, vai ti saber): arame que se pon no fouciño do porco para que non fedelle no chan e faga buratos. Agora que as cortes teñen chan de cemento xa non fai falta. Non o atopei en diccionario ningún. No Estraviz, Binço s. m. Pedacinho de arame com que se unem as contas dos rosários.
Pirucha: parte superior dalgunha cousa.
Verghar: dobrarse algo polo peso.
Dar o tino: parecerse dabondo como para facerse pasar por algo, ‘dar el pego’.

Anteriormente: Aprendendo dos paleos 2

« Inglés, galego, castelán, francés e c++ | Disposición en épocas de austeridade »